Tłumaczenie misdemeanour z angielskiego na polski


Tłumaczenie słowa '

misdemeanour

': wykroczenie, przestępstwo, złe prowadzenie się
Transkrypcja: [ˌmɪsdɪˈmiːnər]

Warianty tłumaczenia

1) (noun) wykroczenie, przestępstwo, złe prowadzenie się

Przykłady

Znaczenie formalne (prawne)


to commit a misdemeanour

— popełnić wykroczenie; popełnić przestępstwo mniejszej wagi

to be charged with a misdemeanour

— zostać oskarżonym o wykroczenie; zostać postawionym w stan oskarżenia za przestępstwo mniejszej wagi

to plead guilty to a misdemeanour

— przyznać się do wykroczenia; przyznać się do przestępstwa mniejszej wagi

misdemeanour conviction

— skazanie za wykroczenie; wyrok skazujący za wykroczenie

misdemeanour sentence

— kara za wykroczenie; wyrok w sprawie o wykroczenie

petty misdemeanour

— drobne wykroczenie; nieznaczne naruszenie prawa

misdemeanour theft

— drobna kradzież; kradzież kwalifikowana jako wykroczenie

misdemeanour assault

— napaść kwalifikowana jako wykroczenie; lekkie uszkodzenie ciała

misdemeanour battery

— pobicie jako wykroczenie; lekkie uszkodzenie ciała

misdemeanour in office

— wykroczenie urzędnicze; naruszenie obowiązków służbowych

plea bargain for a misdemeanour

— porozumienie o przyznaniu się do winy za wykroczenie; układ procesowy w sprawie o wykroczenie

municipal misdemeanour

— wykroczenie municypalne; wykroczenie rozpatrywane przez sąd miejski

Znaczenie potoczne lub przenośne


a minor misdemeanour

— drobne wykroczenie; nieznaczne naruszenie

a technical misdemeanour

— wykroczenie natury technicznej; formalne naruszenie

misdemeanour record

— rejestr wykroczeń; historia drobnych naruszeń; karalność za wykroczenia

to be charged with a misdemeanour rather than a felony

— zostać oskarżonym o wykroczenie, a nie o ciężkie przestępstwo; pociągnąć do odpowiedzialności za wykroczenie, a nie za ciężkie przestępstwo

juvenile misdemeanour

— wykroczenie nieletniego; czyn nieletniego o charakterze wykroczenia

to classify an act as a misdemeanour

— zakwalifikować czyn jako wykroczenie; uznać czyn za wykroczenie