Tłumaczenie block z angielskiego na polski
Tłumaczenie słowa '
block
Warianty tłumaczenia
1) (noun) bloku, Zablokuj, rysunkowej, przecznicę2) (verb) zablokować, blokowania, kloc
Przykłady
Przedmiot fizyczny lub kawałek
block of wood
— kloc drewna; kawałek drewnaconcrete block
— bloczek betonowy; pustakblock of ice
— głaza lodu; kawałek lodublock of stone
— głaz kamienny; kawałek kamieniawooden block
— drewniany klocek; drewniany bloczekPrzeszkoda, utrudnienie lub zablokowanie
to block traffic
— zablokować ruch; zatarasować ruchto block the road
— zablokować drogę; zatarasować drogęto block the view
— zasłonić widok; przesłonić widokto block access
— blokować dostęp; zablokować dostępto block an account
— zablokować konto; zablokować rachunekKwartał, ulica lub okolica
city block
— kwartał; blok miejskiaround the block
— wokół kwartału; sąsiedztwotwo blocks away
— dwa kwartały stądjust down the block
— kawałek dalej; tuż obokOkres czasu lub harmonogram
time block
— blok czasu; odcinek czasublock of time
— przedział czasu; okres czasuschedule block
— zarezerwowany czas; slot w harmonogramieProblemy z myśleniem lub blokady twórcze
writer's block
— blokada twórcza; niemoc pisarska; blokada pisarskamental block
— blokada psychiczna; blokada mentalnacreative block
— zastój twórczy; kryzys twórczyInformatyka, programowanie i bloki danych
block of code
— blok kodu; fragment koducode block
— blok kodumemory block
— blok pamięci; obszar pamięciblockchain block
— blok w łańcuchu bloków; rekord w blockchainieSport, obrona lub blokowanie rzutu
to block a shot
— zablokować rzut; blokować rzutto block a pass
— zablokować podanie; odbić podanieblocking foul
— faul przy bloku; przewinienie przy blokowaniuMedia społecznościowe, połączenia lub kontakty
to block someone
— zablokować kogoś; dodać do czarnej listyto block a number
— zablokować numer; dodać numer do czarnej listyblocked caller
— zablokowany rozmówca; zablokowany numerElement, część składowa lub budulec
building block
— element konstrukcyjny; cegiełka; podstawabasic block
— podstawowy element; główny składnik